Vrouwen die mannen eten

    

Nee, in dit blog hebben we het niet over een vervolg op het boek ‘Mannen die vrouwen haten’ uit de Millenium-trilogie van Stieg Larsson. Speciaal voor Internationale Vrouwendag hebben we een overzicht gemaakt van een aantal fascinerende vrouwen in het dierenrijk, namelijk de vrouwen die de man opeten na het paren.

Bidsprinkhanen

Vrouwelijke bidsprinkhanen staan er om bekend hun bedpartners soms op te eten na het paren. Vrouwelijke bidsprinkhanen zijn vaak aanzienlijk groter dan de mannetjes. Bij veel soorten bidsprinkhanen is zelfs de periode vóór de daad al gevaarlijk voor het mannetje, omdat de kans bestaat dat hij al vóór het paren wordt opgegeten. Het mannetje gaat erg voorzichtig te werk en het kan daarom zelfs uren duren voordat het mannetje het vrouwtje daadwerkelijk benadert. Eerst tast hij de situatie zorgvuldig af. Soms begint het vrouwtje het mannetje al tijdens de paring op te eten. Opvallend genoeg is het feit dat het mannetje de paring zelfs kan voortzetten al hij onthoofd en al half opgegeten is. Het opeten van het mannetje na de paring zorgt ervoor dat het vrouwtje voldoende voedingstoffen binnenkrijgt om de aanmaak van de eitjes te stimuleren.

Zwarte weduwen

De zwarte weduwe is misschien wel één van de meest bekende giftige spinnen. Je kunt een zwarte weduwe herkennen aan het zwarte lichaam met contrasterende rode driehoekige en zandlopervormige patronen. De zwarte weduwe behoort tot de kogelspinnen en het vrouwtje is een stuk groter dan het mannetje.  Het mannetje spint een web voordat hij op zoek gaat naar een partner en bevrucht dit met sperma door zijn lichaam er tegenaan te wrijven. Daarna pakt hij het spermapakketje vast en gaat op zoek naar een vrouwtje. Als hij een geschikt vrouwtje heeft gevonden, laat hij haar web trillen om aan te geven dat hij wil paren. Dit wordt ook wel ‘balsen’ genoemd. Tijdens het paren brengt hij het spermapakketje over op het lichaam van het vrouwtje.

De zwarte weduwe dankt haar naam aan het gedrag van het vrouwtje na het paren. Zodra het paren voorbij is, moet het mannetje maken dat hij wegkomt. In sommige gevallen eet het vrouwtje het mannetje namelijk op na de paring. Uit onderzoek is gebleken dat dit alleen gebeurt als het vrouwtje honger heeft. Als ze genoeg gegeten heeft vóór het paren, is het mannetje veilig. Mannetjes kunnen het ruiken wanneer een vrouwelijke zwarte weduwe honger heeft en hij risico loopt om opgegeten te worden. Vervolgens zal hij dit vrouwtje ontlopen.

Octopussen

Net als bij bidsprinkhanen en de zwarte weduwe is bij octopussen het vrouwtje een stuk groter dan het mannetje en heeft het vrouwtje de neiging het mannetje te doden na de paring. Mannelijke octopussen paren door middel van een tentakel die speciaal gebruikt wordt voor het paren en waar het sperma uitkomt. Deze tentakel heet de hectocotylus. Sommige octopussen kunnen letterlijk op een armlengte afstand van het vrouwtje paren.  Verschillende mannelijke soorten octopussen strekken deze hectocotylus zover mogelijk uit om te voorkomen dat het vrouwtje haar tentakels om hem heen kan slaan om hem vervolgens te laten stikken.

Onderzoekers van het Monterey Bay Aquarium Research Institute in California hebben ooit twee octopussen zien paren in Indonesië. Na ongeveer 15 minuten sloeg het vrouwtje twee tentakels om het mannetje heen en enkele minuten later was het mannetje dood. Het vrouwtje nam het levenloze lichaam van het mannetje vervolgens mee naar haar schuilplaats om hem -waarschijnlijk- op te eten. Andere onderzoekers hebben een grote vrouwelijke octopus zien paren in Micronesië met een kleiner mannetje. Het mannetje paarde 12 keer met haar en toen hij het een 13e keer wilde proberen, wurgde ze hem en at hem gedurende de volgende twee dagen op.

Waar Internationale Vrouwendag in de mensenwereld vooral in het teken staat van vrouwen die nog geen gelijke behandeling krijgen ten opzichte van mannen, hebben deze vrouwelijke dieren overduidelijk de overhand. Dus mannen; oppassen geblazen. 

Voorbeelden van gevolgen door muizenoverlast
Varkenshouderijen, ongedierte en het risico op ziektes

Reageer of stel je vraag

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *