Duiven gewenst of ongewenst?

    

duiven-voeren

Als je aan een duif zou vragen: “Ben jij welkom of niet?”, geeft de duif waarschijnlijk als antwoord: “Ik weet het zelf ook niet. De ene keer krijg ik overal te eten en verderop wordt ik weggejaagd.”

Toeristen voeren de duiven en maken foto’s of het een uitgestorven ras is. Het lijkt alsof je zelf beter tot recht komt op een foto met een duif dan zonder een duif. En dan zijn er ook ondernemers die hun afval aan de weg zetten in dozen en kapotte zakken. De ondernemers zijn van hun afval af en de duiven hebben een heerlijke maaltijd. Totdat de vuilnismannen het afval op komen halen en daarbij ook nog even al het uit de zakken en dozen gepikte vuil op moeten ruimen. Na deze maaltijd is het nog steeds goed vertoeven voor de duiven. Het is ook altijd feest bij de vele flatgebouwen, hier wordt het teveel aan eten regelmatig over de balkons in de tuin gestort. Na een tijdje weten de duiven precies bij welke flat en welk balkon ze moeten zijn.

Ja, het lijkt er echt op alsof wij, duiven, gewenst zijn. Toch worden we ook best vaak verjaagd door mensen die schijnbaar last hebben van ons! We doen hun toch geen kwaad? Ja we poepen de terrassen onder, we pikken het lekkere eten uit de dozen en vuilniszakken, rusten even op de auto, poepen nog wat en vliegen verder waar we dan op de balkons of kozijnen gaan zitten. Wij praten ook graag met elkaar, dat doen wij voornamelijk ‘s nachts, want dan slapen jullie mensen, toch?

Gelukkig voor de mensen die last van ons hebben is er Rentokil. En dat Rentokil er is, is ook wel fijn voor ons. Ze begrijpen dat wij moeten eten, rusten en nestelen. Rentokil laat dat gelukkig toe, zij sturen ons naar plaatsen waar mensen geen last van ons hebben. Zij plaatsen netten op de balkons, zodat wij weten dat we daar niet meer mogen gaan zitten. En ja, ze plaatsen ook duivenpinnen op vensterbanken en randen, zodat we daar niet meer kunnen zitten en de stad uit gaan, naar de velden. Rentokil probeert ons ook te leren dansen, zij plaatsen op dakranden en gevels buisjes, waar je van gaat dansen als je erop gaat staan. Helaas houden we niet zo van dansen, dus gaan we op zoek naar een andere plek waar we wel rustig kunnen zitten.

Begrijpen die toeristen en ondernemers het dan niet, of weten zij niet wat Rentokil wel weet? Voor ons duiven geldt: zolang Rentokil geen vogelwering heeft geplaatst, blijven wij daar lekker de boel onder poepen, bevuilen we alles, houden we discussie avonden, vieren feestjes en zullen onze nesten nog vaak tussen de gebouwen te vinden zijn en zo nu en dan een goot of airco verstoppen. Als Rentokil dan uiteindelijk komt, zullen wij moeten verhuizen naar een plek waar Rentokil nog niet is geweest. Niet zo erg voor ons, er zijn nog genoeg plekken waar we lekker kunnen zitten, maar wel fijn voor de mensen die last van ons hebben.

Door: Jos Leber, Salesmanager Amsterdam

Spaarpotje voor beestjes
Pestaurant is terug

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *